วันขึ้นปีใหม่

ความเป็นมาของวันขึ้นปีใหม่ในประเทศไทย

วันขึ้นปีใหม่ตรงกับวันที่ 1 มกราคมของทุกปี ถือเป็นวันแรกของปีตามปฏิทินสากล (Gregorian Calendar) ที่ใช้กันทั่วโลก ประเทศไทยเริ่มใช้วันที่ 1 มกราคมเป็นวันขึ้นปีใหม่อย่างเป็นทางการตั้งแต่ พ.ศ. 2484 หลังจากรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ประกาศเปลี่ยนวันขึ้นปีใหม่จากวันที่ 1 เมษายนมาเป็นวันที่ 1 มกราคม เพื่อให้สอดคล้องกับมาตรฐานสากล

ก่อนหน้านั้น ประเทศไทยเคยใช้วันที่ 1 เมษายนเป็นวันขึ้นปีใหม่มาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 และก่อนหน้านั้นอีก ชาวไทยนับวันขึ้นปีใหม่ตามปฏิทินจันทรคติในช่วงเดือนอ้าย (ประมาณเดือนธันวาคม) การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้ปี พ.ศ. 2483 มีเพียง 9 เดือน เนื่องจากเปลี่ยนจากเริ่มปีเดือนเมษายนมาเป็นเดือนมกราคม

ประเพณีและกิจกรรมวันขึ้นปีใหม่

ในวันขึ้นปีใหม่ คนไทยนิยมทำบุญตักบาตรในตอนเช้าเพื่อเริ่มต้นปีใหม่ด้วยความเป็นสิริมงคล หลายคนเดินทางไปไหว้พระที่วัดเพื่อขอพรให้ชีวิตราบรื่นตลอดทั้งปี ผู้คนจัดเตรียมอาหารคาวหวานถวายพระสงฆ์ และร่วมกันทำบุญเลี้ยงพระที่วัด

ในคืนส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ (31 ธันวาคม) ผู้คนมักรวมตัวกันตามจุดจัดกิจกรรมทั่วประเทศเพื่อนับถอยหลังเข้าสู่ปีใหม่ จุดพลุและดอกไม้ไฟ เช่น บริเวณแม่น้ำเจ้าพระยา ลานหน้าห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ และสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ นอกจากนี้ คนไทยยังนิยมส่งความสุขและคำอวยพรให้แก่กันในโอกาสนี้

วันขึ้นปีใหม่เป็นช่วงวันหยุดยาวที่หลายคนใช้โอกาสนี้เดินทางกลับภูมิลำเนาเพื่อรวมญาติหรือเดินทางท่องเที่ยว ทำให้เส้นทางถนนสายหลักมีการจราจรหนาแน่น ภาครัฐจึงมักเพิ่มวันหยุดพิเศษเพื่อให้ประชาชนได้หยุดยาวต่อเนื่อง

วันหยุดราชการและธนาคาร

วันขึ้นปีใหม่เป็นวันหยุดราชการและวันหยุดธนาคาร หน่วยงานราชการ ธนาคาร และสถาบันการเงินปิดทำการ ภาคเอกชนส่วนใหญ่ก็หยุดทำการเช่นกัน หากวันที่ 1 มกราคมตรงกับวันเสาร์หรืออาทิตย์ รัฐบาลจะประกาศให้วันจันทร์ถัดไปเป็นวันหยุดชดเชย

สำหรับผู้ที่ต้องการวางแผนลาให้ได้หยุดยาวช่วงปีใหม่ การลาต่อเนื่องจากวันสิ้นปีถึงวันขึ้นปีใหม่เป็นช่วงที่ได้รับความนิยมมาก เนื่องจากสามารถต่อวันหยุดให้ยาวขึ้นได้อย่างคุ้มค่า